روش های رایج کنترل گیرش، سخت شدگی، روند کسب مقاومت بتن، آزمایش های تعیین زمان گیرش ملات ISIRI 392 و بتن ISIRI 6046 و تعیین مقاومت فشاری بتن ISIRI 3206 می باشد. به نظر می رسد این روش های فیزیکی و مکانیکی با چارچوب عملی معین و قراردادی، بطور کامل رفتار بتن و روند تغییرات حالات فازها طی فرآیند هیدراته شدن را نمایش نمی دهد؛ لیکن با روش کنترل مقاومت الکتریکی بتن، امکان این پایش میسر می باشد. از این رو در این مطالعه به این موضوع بطور بومی پرداخته شد و یک عملیات آزمایشگاهی گسترده طراحی گردید. در مرحله اول 11 نمونه سیمان تهیه شدند که مقادیر فازهای آنها تنوع داشتند، اما به واسطه سیمان سازی آزمایشگاهی، نرمی و دانه بندی آنها شرایط تقریبا یکسانی داشت. آنالیز فیزیکی و شیمیایی نمونه های سیمان صورت گرفت. در مرحله بعد 22 مخلوط بتنی با 11 نمونه سیمان تهیه گردید، بطوریکه 11 مخلوط با عنوان شاهد (فاقد افزودنی) و 11 مخلوط با مقدار ثابت افزودنی فوق روان کننده (بر پایه پلی کربوکسیلات) بودند. بر روی مخلوط های بتنی آزمایش های تعیین مقاومت فشاری بتن سخت شده 7، 28 و 90 روزه انجام شد. همچنین آزمایش تعیین مقاومت الکتریکی انجام شد که از زمان تماس سیمان با آب تا 31 روز بعد بطور مرتب قرایت ها صورت گرفت. نتایج حاصله، نشان داد که حداقل سه قله 8، 16 و 23 روز در منحنی مقاومت الکتریکی طی مرور زمان آزمایش دیده می شود. تقریبا در همه نمونه ها مقاومت الکتریکی تا حدود 3 ساعت کاهش یافته است که زمان گیرش بتن را نشان می دهد. بر اساس نتایج این مطالعه، روابطی ارایه شد.

یکی از عوامل اصلی خرابی زودرس در سازه های بتن مسلح، خوردگی میل گردها می باشد و مهم ترین عامل در افزایش سرعت این تخریب نفوذپذیری بتن به شمار می رود. از سوی دیگر، روش های مختلفی برای ارزیابی نفوذ پذیری بتن وجود دارد. با تعیین رابطه ای بین این روش ها می توان مهندسان را در انتخاب روش مناسب ارزیابی و درک به تر مکانیزم آن ها یاری رساند. مقاومت الکتریکی بتن شاخصی مناسب برای ارزیابی نفوذپذیری بتن و مقاومت آن در مقابل نفوذ یون کلراید می باشد. این روش کاملا غیرمخرب است و سادگی، سرعت و اقتصادی بودن آن بر کاربرد این روش می افزاید. در این تحقیق، به منظور یافتن رابطه ای مناسب میان مقاومت الکتریکی و نفوذپذیری بتن (مانند نفوذ آب و نفوذ یون کلراید)، آزمایش های گوناگونی بر روی 72 طرح اختلاط بتن، انجام شده و روابط میان آن ها بیان گردیده است. علاوه بر آن، عوامل تاثیرگذار بر نتایج آزمایش ها بیان شده و در مورد محدودیت های موجود در برقراری ارتباط بین آن ها بحث شده است. نتایج نشان دهنده وجود رابطه توانی مناسبی میان مقاومت الکتریکی بتن و نفوذپذیری آن می باشد. درنتیجه، از نتایج این تحقیق می توان دریافت که با دقت مناسبی می توان از آزمایش مقاومت الکتریکی به منظور تعیین میزان نفوذپذیری نمونه های بتنی استفاده نمود.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

منحنی های مرجع (آباک ها) در ژئوالکتریک برای لایه هایی با شیب کمتر از 20o تنظیم شده اند و خطای محاسبه در لایه های با شیب بیش از 20o درجه به سرعت افزایش می یابد. در این مطالعه با استفاده از مدل های ریاضی و روش آنالیز هارمونیک و نظریه تصویر انعکاسی، منحنی های مرجع تصحیح می شوند؛ به نحوی که برای لایه هایی با شیب بیش از 20o درجه نیز قابل استفاده باشند. هر منحنی برای دو لایه در نظر گرفته شده است و بهترین نتایج زمانی حاصل شده اند که ضرایب انعکاسی بین 1 و 1- قرار دارند. سپس این منحنی ها به طور واقعی در ناحیه شوربلاغ (نزدیک به مهرشهر کرج) آزمایش شده اند. در این سایت لایه هایی با زاویه شیب 43o از جنس ماسه سنگ و گلسنگ با ضریب انعکاس حدود -0.94 وجود دارد. برای سونداژها از آرایش شلمبرژه استفاده شده است.